VERHAAL 2014

//walkyre.nl/wp-content/uploads/2016/11/Jaap-premiere-25uitsnede-e1479557427835.jpg
//walkyre.nl/wp-content/uploads/2016/12/Martin-Bierman-2-11.jpg
//walkyre.nl/wp-content/uploads/2016/12/jaap-menses3-55.jpg
//walkyre.nl/wp-content/uploads/2016/12/Ad-18.jpg
//walkyre.nl/wp-content/uploads/2016/11/jaap-menses3-17-uitsnede-en-kleiner.jpg

De zon gaat onder. We horen kabbelend water en zien in de schemering het licht spelen in het riet. Nevel trekt over het water….

Een klein bootje dobbert vanuit het riet het water op. Daarin ligt onze verteller Pytheas te slapen, een zwarte hoed over het gezicht en de schoenen op de rand van het bootje.

Een mobiel gaat af. Iemand uit het publiek staat op en loopt van de tribune naar beneden, druk pratend…..  De ergernis die dat in eerste instantie oproept van het publiek, dat zich juist wil laten meevoeren in de rust van de natuur, is een eerste confrontatie met de hectische wereld van nu. Er zal gereageerd worden….

Vanuit het publiek staan meerdere mensen op en ook uit het landschap komen vele mensen met mobieltjes. In de filmbeelden zien we flarden uit het hectische leven van de 13 jarige Hylko en hoe hij probeert daarvan weg te vluchten. In de choreografie “Tijd” wordt op de ritmes van klokken en wekkers staccato bewogen totdat de ritmes verwarren en er chaos ontstaat. Te midden van die chaos zoekt en roept Hylko zijn moeder en wordt in de hectiek omver gelopen….niemand luistert…..

 

Daarop grijpt Gaia in en maakt acuut een einde aan de chaos, gebruik makend van de vier elementen aarde, water, lucht en vuur. In de stilte daarna zien we hoe de jongen dreigt te verdrinken in de chaos. Hij wordt gered door Pytheas die hem onder zijn hoede neemt. In het contact met de verteller ontstaat de vraag waar de wortels van mens en aarde liggen. Samen gaan ze terug in de tijd en beleven de evolutie vanaf het ontstaan van de aarde. Gaia is hier met stem en gebaren aanwezig. Dansers brengen de stenen en aarde tot leven….  In het lied over de aarde zien we beelden van het ontstaan van aarde, leven en ons landschap. Pytheas neemt de kleine jongen verder mee in de ontwikkeling van mens en aarde, dwars door ijstijden en vulkaanuitbarstingen. De vondst van het kralensnoer brengt hen bij de oude geschiedenis van Drenthe, met bijgeloof, moerassen en witte wieven. Het eerste deel van het verhaal van Walkyre en Winand wordt verteld en gedanst met een flashback naar 2011 op een bijzondere compositie van Roy Kushel.

 

Het vervolg, waarin Winand in zijn stam wordt aangewezen als opvolger van het stamhoofd, staat model voor onze wereld van nu….  De verteller neemt ons mee in deze Germaanse wereld waar begrafenisrituelen en machtsoverdracht in de eigen stam een belangrijke plaats innemen. We zien in beeld maar ook in het decor hoe het tempeltje (een replica) van Bargeroosterveld wordt opgebouwd voor het overleden stamhoofd. De macht beïnvloed Winand: menselijke tekortkomingen, verleidingen, macht en hebzucht krijgen de overhand en worden verbeeld in een decadente show-dans, tijdens het lied over machtswellust en graaicultuur met beelden van Winand in een rode sportauto rijdend over de N34 (de vroegere prehistorische route over de Hondsrug), onze welvaart, van Vegas tot Wallstreet. De grootheidswaanzin eindigt met oorlog en chaos, waarbij hij zelfs zijn eigen volk  bedreigd en onderdrukt….

 

Wederom ziet Gaia zich genoodzaakt in te grijpen en ze geselt met kracht de mens en dat wat hij heeft opgebouwd. Tsunami’s, stormen en orkanen vernietigen alles wat is opgebouwd…. Fysiek en in beeld zal dit door het publiek heftig worden ervaren. Zelfs in de voorstelling zelf wordt ingegrepen door Gaia met storm, tornado’s en bliksem. Alles valt letterlijk uit, de beamer, de lichten …  De technische ploeg herstelt mede de schade terwijl het publiek wacht.

 

Vanuit de chaos krabbelt het volk op en in plaats zich te bezinnen op de gebeurtenissen, wordt er een schuldige gezocht en geofferd; een prachtig koorstuk over schuld….

In het liefdeslied van de scheiding zien en horen we hoe de verschillende visies op het leven de geliefden steeds verder uit elkaar drijven. Het kind kan niet kiezen en blijft geïsoleerd. In de dialoog met Pytheas herkent Hylko zijn ouders; de conflicten tussen ratio, hebzucht en emotionaliteit en integriteit.

 

De pijn en afstand tussen gevoel en ratio, wordt voelbaar en zichtbaar als Walkyre danst op het prachtige vioolarrangement "Omarming" van Joop Caspers. De vioolmuziek zal langzaam overgaan in een wals waarbij een lange sliert witte wieven al dansend haar opneemt en met haar voorgoed verdwijnt.

 

Pytheas en Hylko bespreken de polariteiten die steeds weer leiden tot spanning, overstijgen het verhaal en zien hoe het koor de statements voor mens en Gaia opsomt. Een bijzonder bewegingsspel tijdens het prachtige lied van Gaia, benadrukt de pijn van Gaia. Tijdens dit lied reikt zij de hand naar kinderen en toekomst: liefde, natuur, en kansen voor kinderen, waar ook ter wereld, met of zonder handicap, om een verandering teweeg te brengen.

 

…..een viool speelt en een kind staat op tussen het publiek en zal de melodie herhalen. Zo groeit dit muziekstuk “De Echo” met meer instrumenten, het kinderkoor, Oerkoor en de slot dans, waarin de groei en het leren voelbaar en zichtbaar zijn en eindigt in een pleidooi van alle kinderen voor een  “nieuwe wereld”  waarin de verbinding van mens en aarde zichtbaar wordt. Pytheas neemt afscheid en Hylko gaat met al zijn bagage de toekomst open tegemoet…….